2025

Na dit jaar al op Paaspop te hebben gestaan, spelen we op zondag 7 december in de Ziggo Dome met Man man man de podcast. Het is naar verluidt de eerste keer dat een live-podcast naar deze poptempel komt. Tijdens deze avond zal er uiteraard gesproken worden door initiatiefnemers Bas Louissen, Chris Bergström en Domien Verschuuren. Ik speel in de band die de muziek daaromheen verzorgt en daarnaast vinden er nog gastoptredens plaats. 

Het is voor mij de eerste keer dat ik in de Ziggo Dome optreed, ik kwam er al wel eerder voor concertbezoeken. In de band speelt onder meer Joris Schreurs mee, die op mijn komende album Okumundi  drumt en de singles die daarvan af komen.

2025 is überhaupt een druk jaar voor mij. Zo trad ik vele malen op met de voorstelling Beatles in Blokker, die mijn band Bolistic Smoke muzikaal begeleidt. En ik val dit najaar en begin komend jaar een aantal keer in bij Evergreen Top 1000 Live. Voor het voorjaar van 2026 staat een reprise van de show Stop Making Sense op het progamma, waarin wij een ode brengen aan de legendarische muziekvideo van Talking Heads. Maar daarover in een later bericht meer.

Binnenkort krijg ik weer de kans om mijn eigen muziek te vertolken. Komende zondag 26 oktober sluit ik namelijk met mijn kwartet de Kunstmaand van Edam-Volendam af. Dit optreden zal plaatsvinden in de Grote Kerk van Oosthuizen, een historisch gebouw dat werd opgeleverd in 1518. We spelen twee sets en omdat het thema van de Kunstmaand ‘Verborgen Verhalen’ is, zal ik kort wat vertellen over waarom ik eigen muziek ben gaan maken. 

Het repertoire zal bestaan uit een compilatie van muziek die ik opnam van de albums: ‘The Four Trees’, ‘Rivulet’ en het nog uit te brengen ‘Okumundi’. Mijn band bestaat uit het gezelschap waarmee ik dat laatste werk opnam: Erik van der Weijden (altsaxofoon), Pim Kamp (toetsen) en Joris Schreurs (drums).

Voor optredens rijd ik nog al eens over de A7 in Noord-Holland. Wanneer het donker is kun je daar nabij Purmerend de fraai verlichte Grote Kerk van Oosthuizen in het land zien liggen. Deze regio – waar ik vandaan kom – kent meer van dit soort historische kerkgebouwen. Misschien is er soms wel te weinig aandacht voor de waarde daarvan. Het is voor mij dan ook een eer om met mijn eigen muziek in de Grote Kerk op te treden. De entree is €10,- en kaarten zijn verkrijgbaar aan de deur op de dag van het optreden. Hopelijk tot dan!

Afgelopen Bevrijdingsdag was het twintig jaar geleden dat ik begon met basgitaar-spelen. Toen kocht ik op 15-jarige leeftijd met mijn vader zaliger een instrument in Amsterdam. Eerst tel je de jaren, realiseer je dat er drie verstreken zijn en vraag je je af wat je na tien jaar kan. Zo zijn er ineens twintig verstreken. – Toen had je nog Goede Tijden, Slechte Tijden, nu heb je nog steeds Goede Tijden Slechte Tijden! Soms, als ik tijdens een repetitie of optreden naar de stemknoppen kijk, denk ik eraan hoe lang ik dit al doe, ben meegegroeid, veranderd, toch hetzelfde gebleven, terwijl dit beeld al die tijd constant was. 

Al die tijd gaf het spelen richting en een doel, met plezier als bijproduct. Van op de middelbare school toen ik op vrijdagmiddag bijna sliep in de les na alle avondrepetities, tot aan de momenten dat ik tijdens de slaapjes van mijn dochter net een halfuur tot een uur pak om even te studeren. 

Het waren heus niet alleen maar mooie uren die ik beleefde in de (muziek)wereld, maar dat kwam nooit door het instrument of de muziek zelf. Die zullen dus zeer waarschijnlijk ook de komende twintig jaar in mijn leven blijven, bij goede gezondheid uiteraard. Hopelijk leidt dat (weer) tot velesamenwerkingen en komt er tegen die tijd nog publiek naar livemuziek, gespeeld door mensen van vlees en bloed!

Het jaar 2025 begint voor mij met het uitbrengen van singles van het komende album ‘Okumundi’. Afgelopen lente nam ik hiervoor negen stukken op in de Wedgeview Studios. In januari kwam het eerste daarvan naar buiten: ‘Flower and the Window’. Ik ben trots op het resultaat daarvan. Dat ben ik eveneens op de compositie ‘Ondanks’, die vanaf eind februari te beluisteren is via de streamingsdiensten. Okumundi wordt een werk met verschillende sferen, iets dat al blijkt uit de diversiteit van de eerste twee singles.

De komende maanden blijf ik doorgaan met het uitbrengen van stukken, waar ik onder meer melding van zal maken op Facebook en Instagram. Voor al die uitgaves heb je ook een ‘gezicht’ nodig in de vorm van een afbeelding. Flower and the Window kreeg het onderstaande uiterlijk; een foto die ik zelf maakte op het Amsterdamse Centraal Station ten tijde van de corona-pandemie.

De afbeelding voor Ondanks is gemaakt in augustus 2020 bij de IJssel in Zutphen. Dat is een van de oudste steden van Nederland, een die ik regelmatig bezoek. Naast alle andere activiteiten die ik doe – het werk als journalist voor Nieuw-Volendam en het optreden met andere muziek dan mijn eigen werk – ben ik voortdurend bezig met het schrijven van nieuw materiaal. Dat gaat lang niet vanzelf. Mijn werkwijze is om vooral veel werk te maken, dan zit daar over een langere tijd wel wat tussen dat goed genoeg is om op te nemen. Dat klinkt als een heel zwaar proces, maar zo is het nu ook weer niet. Het is iets dat een fijne spanning brengt in het dagelijks leven; dat je soms iets kunt maken waar je trots op bent en blij van wordt. Daar wil ik dan ook mee doorgaan.