Na dit jaar al op Paaspop te hebben gestaan, spelen we op zondag 7 december in de Ziggo Dome met Man man man de podcast. Het is naar verluidt de eerste keer dat een live-podcast naar deze poptempel komt. Tijdens deze avond zal er uiteraard gesproken worden door initiatiefnemers Bas Louissen, Chris Bergström en Domien Verschuuren. Ik speel in de band die de muziek daaromheen verzorgt en daarnaast vinden er nog gastoptredens plaats. 

Het is voor mij de eerste keer dat ik in de Ziggo Dome optreed, ik kwam er al wel eerder voor concertbezoeken. In de band speelt onder meer Joris Schreurs mee, die op mijn komende album Okumundi  drumt en de singles die daarvan af komen.

2025 is überhaupt een druk jaar voor mij. Zo trad ik vele malen op met de voorstelling Beatles in Blokker, die mijn band Bolistic Smoke muzikaal begeleidt. En ik val dit najaar en begin komend jaar een aantal keer in bij Evergreen Top 1000 Live. Voor het voorjaar van 2026 staat een reprise van de show Stop Making Sense op het progamma, waarin wij een ode brengen aan de legendarische muziekvideo van Talking Heads. Maar daarover in een later bericht meer.

Binnenkort krijg ik weer de kans om mijn eigen muziek te vertolken. Komende zondag 26 oktober sluit ik namelijk met mijn kwartet de Kunstmaand van Edam-Volendam af. Dit optreden zal plaatsvinden in de Grote Kerk van Oosthuizen, een historisch gebouw dat werd opgeleverd in 1518. We spelen twee sets en omdat het thema van de Kunstmaand ‘Verborgen Verhalen’ is, zal ik kort wat vertellen over waarom ik eigen muziek ben gaan maken. 

Het repertoire zal bestaan uit een compilatie van muziek die ik opnam van de albums: ‘The Four Trees’, ‘Rivulet’ en het nog uit te brengen ‘Okumundi’. Mijn band bestaat uit het gezelschap waarmee ik dat laatste werk opnam: Erik van der Weijden (altsaxofoon), Pim Kamp (toetsen) en Joris Schreurs (drums).

Voor optredens rijd ik nog al eens over de A7 in Noord-Holland. Wanneer het donker is kun je daar nabij Purmerend de fraai verlichte Grote Kerk van Oosthuizen in het land zien liggen. Deze regio – waar ik vandaan kom – kent meer van dit soort historische kerkgebouwen. Misschien is er soms wel te weinig aandacht voor de waarde daarvan. Het is voor mij dan ook een eer om met mijn eigen muziek in de Grote Kerk op te treden. De entree is €10,- en kaarten zijn verkrijgbaar aan de deur op de dag van het optreden. Hopelijk tot dan!

Afgelopen Bevrijdingsdag was het twintig jaar geleden dat ik begon met basgitaar-spelen. Toen kocht ik op 15-jarige leeftijd met mijn vader zaliger een instrument in Amsterdam. Eerst tel je de jaren, realiseer je dat er drie verstreken zijn en vraag je je af wat je na tien jaar kan. Zo zijn er ineens twintig verstreken. – Toen had je nog Goede Tijden, Slechte Tijden, nu heb je nog steeds Goede Tijden Slechte Tijden! Soms, als ik tijdens een repetitie of optreden naar de stemknoppen kijk, denk ik eraan hoe lang ik dit al doe, ben meegegroeid, veranderd, toch hetzelfde gebleven, terwijl dit beeld al die tijd constant was. 

Al die tijd gaf het spelen richting en een doel, met plezier als bijproduct. Van op de middelbare school toen ik op vrijdagmiddag bijna sliep in de les na alle avondrepetities, tot aan de momenten dat ik tijdens de slaapjes van mijn dochter net een halfuur tot een uur pak om even te studeren. 

Het waren heus niet alleen maar mooie uren die ik beleefde in de (muziek)wereld, maar dat kwam nooit door het instrument of de muziek zelf. Die zullen dus zeer waarschijnlijk ook de komende twintig jaar in mijn leven blijven, bij goede gezondheid uiteraard. Hopelijk leidt dat (weer) tot velesamenwerkingen en komt er tegen die tijd nog publiek naar livemuziek, gespeeld door mensen van vlees en bloed!

Het jaar 2025 begint voor mij met het uitbrengen van singles van het komende album ‘Okumundi’. Afgelopen lente nam ik hiervoor negen stukken op in de Wedgeview Studios. In januari kwam het eerste daarvan naar buiten: ‘Flower and the Window’. Ik ben trots op het resultaat daarvan. Dat ben ik eveneens op de compositie ‘Ondanks’, die vanaf eind februari te beluisteren is via de streamingsdiensten. Okumundi wordt een werk met verschillende sferen, iets dat al blijkt uit de diversiteit van de eerste twee singles.

De komende maanden blijf ik doorgaan met het uitbrengen van stukken, waar ik onder meer melding van zal maken op Facebook en Instagram. Voor al die uitgaves heb je ook een ‘gezicht’ nodig in de vorm van een afbeelding. Flower and the Window kreeg het onderstaande uiterlijk; een foto die ik zelf maakte op het Amsterdamse Centraal Station ten tijde van de corona-pandemie.

De afbeelding voor Ondanks is gemaakt in augustus 2020 bij de IJssel in Zutphen. Dat is een van de oudste steden van Nederland, een die ik regelmatig bezoek. Naast alle andere activiteiten die ik doe – het werk als journalist voor Nieuw-Volendam en het optreden met andere muziek dan mijn eigen werk – ben ik voortdurend bezig met het schrijven van nieuw materiaal. Dat gaat lang niet vanzelf. Mijn werkwijze is om vooral veel werk te maken, dan zit daar over een langere tijd wel wat tussen dat goed genoeg is om op te nemen. Dat klinkt als een heel zwaar proces, maar zo is het nu ook weer niet. Het is iets dat een fijne spanning brengt in het dagelijks leven; dat je soms iets kunt maken waar je trots op bent en blij van wordt. Daar wil ik dan ook mee doorgaan.

Het is een aardig drukke tijd momenteel. Zeker ook op het gebied van mijn eigen muzikale project. Zo trad ik op 26 mei op met mijn band op JazzBoZ, het jazzfestival van Bergen op Zoom. ’s Middags speelden we daar een set met door mij geschreven composities op ‘PODIUM De Gouverneur’. Het gaf veel voldoening om daar op te treden en collega’s te ontmoeten die met ongeveer hetzelfde bezig zijn. Afgelopen maandag – 3 juni – kwam ik naar de Wedgeview Studios in Woerdense Verlaat, om daar getuige te zijn van het mixen van mijn nieuwe album. 

Het was inspirerend om Udo Pannekeet, mijn voormalig hoofdvakdocent op het conservatorium, aan het werk te zien hiermee. Zelf vind ik dat de opgenomen muziek door het toepassen van zijn kunde al vele malen beter klinkt. Binnenkort volgt de mastering nog, ook door hem.

Op 12 juni had ik de eer om in te vallen in de band van Thomas Tol (geen familie), die een promotieoptreden gaf bij het tv-programma Tijd voor MAX. Dit bij gelegenheid van een aangekondigd concert van hem in het Concertgebouw. Thomas is zoals bekend een grootheid in de Nederlandse muziekwereld, die tal van nummer 1-hits schreef. Het was een mooie ervaring om voor even deel uit te maken van dit gezelschap. Hieronder een link naar dit optreden:

https://www.youtube.com/watch?v=XdiMudTvbiw

Het was alweer bijna vier jaar geleden toen ik voor het laatst eigen muziek opnam in de studio. Onlangs plande ik weer een studiodag. Toen kwam aan het componeren, experimenteren en repeteren voorlopig een eind. Op 29 april namen we in nog niet eens een hele middag, in een kwartetformatie een nieuw soloalbum van mij op. Waarschijnlijk staan daar alle negen nieuwe stukken op die we vastlegden. Het was een intensieve, maar gelukkig toch ook ontspannen dag. 

Net als bij mijn laatst uitgebrachte album ‘Rivulet’, streken we voor het opnemen neer bij de Wedgeview Studios in Woerdense Verlaat. Mede omdat daar een goede vleugel staat en dit complex is gelegen op een fijne, rustige plek. Gillis van Mieghem had als studiotechnicus de leiding bij de opname. Als muzikanten voor de band koos ik voor: Pim Kamp (toetsen), Joris Schreurs (drums) en Erik van der Weijden (altsaxofoon). Met deze samenstelling speelden we al een aantal keer live, waarbij er een goede klik was.

Ook tijdens deze studiodag werkte het weer uitstekend samen, ontstonden er spontaan sterke ideeën en werd er gespeeld met veel energie waar dat nodig was. Dat is waar je op hoopt als je een dergelijk muzikaal project start. Drie keer repeteerden we van tevoren. Een tijd die goed besteed was vanwege de complexiteit van sommige stukken, en om te kunnen experimenteren met verschillende groove’s en vormen. Ik probeerde daarbij ook de werking van een fretloze bas uit, waardoor ik die voor drie composities ben gaan gebruiken.

Na een studiodag met een slordige vijfentwintig takes, weet je niet meer precies wat er allemaal gespeeld is. Het was daarom spannend om naderhand de ruwe mixen te beluisteren, die gelukkig veelbelovend klinken. Binnenkort begint een volgende stap in het proces: het mixen. Daarna wordt het werk nog gemasterd, waarna het ‘artwork’ aan de beurt is. Het geeft allemaal veel voldoening om dit mee te maken. Binnenkort meer nieuws over dit komende nieuwe album.

Komende zondag 10 december treed ik met mijn band op in het Pianino Theater in Den Haag. Het wordt een duoconcert dat in de middag zal plaatsvinden en begint vanaf 14.30 uur. De andere band die speelt heet ‘Sybil Monty’, waar toetsenist Pim Kamp eveneens deel van uitmaakt. Hij zal ook in mijn kwartet spelen, net als Joris Schreurs (drums) en Erik van der Weijden. Dit is dezelfde samenstelling als tijdens het concert bij ‘Swing & Jazz’ van afgelopen september.

We spelen wederom een set met uitgebrachte en onuitgebrachte composities van mij. De entree is in principe gratis, vooraf kaarten kopen is niet nodig. Het publiek kan op de avond zelf wel een donatie doen voor de gespeelde muziek. Graag tot komende zondag!

Afgelopen zondag vond de eerste editie van ‘Swing & Jazz’ plaats in PX Volendam. Dit was een optreden van mij met mijn band, gecombineerd met het draaien van jazzplaten door DJ Harry Hulskemper. We speelden een uitgebreid repertoire aan eigen werk van mij, met daarbij enkele jazzstandards. Het werd een combinatie van nummers van The Four Trees, Rivulet en nog niet opgenomen werk.

Het spelen van dat laatste materiaal is nuttig om te bepalen of alles dat je bedacht had goed werkt. Regelmatig komt het voor dat ik er daarna nog wat aan verbeter. De bezetting bestond dit keer uit: Erik van der Weijden (altsaxofoon), Pim Kamp (toetsen) en Joris Schreurs (drums) mee. Die eerste twee werkten al mee aan mijn twee uitgebrachte werken. We zijn ermee bezig om op korte termijn nog meer optredens te plannen. Daarover zal ik dan op de plek melding maken.

De laatste weken had ik de eer om door twee kranten te worden geïnterviewd. Namelijk door: Nieuw-Volendam en het Noord-Hollands Dagblad. Het eerste verhaal ging over mijn favoriete instrument – mijn Fender Precision Bass. Het tweede ging over het festival ‘Het Andere Geluid van Volendam’. Hieronder staan de links naar deze artikelen:

Interview voor de rubriek ‘De Heilige Graal’ van Nieuw-Volendam

Een door journalist Hans Swierstra geschreven verhaal over ‘Het Andere Geluid’

Afgelopen lente beleefden we een bijzonder avontuur met onze ‘Stop Making Sense by Blanko-theatertour’. We kijken terug op een memorabele, inspirerende en leerzame ervaring. Het waren stuk voor stuk optredens met een hoog energieniveau. Daarbij kon het publiek uiteindelijk bij alle shows niet stil blijven zitten. Gelukkig waren de reacties positief. We spraken na het spelen nogal wat mensen die meerdere keren waren komen kijken en luisteren, wat uiteraard een grote eer is. 

Naarmate de tour vorderde hoorden we steeds meer signalen dat het nog wellicht een vervolg zou komen. Afgelopen maand werden de eerste data bekend van een reeks shows in het clubcircuit. Een verlenging in de vorm van een clubtour was daarmee een feit. Voor september en oktober staan er optredens op mooie podia op het programma, te beginnen op vrijdag 1 september in P60, Amstelveen. De reeks eindigt – als de herfst al een maand is ingetreden – op 22 oktober in Patronaat, Haarlem. Dat is een zaal waar ik veel vaker speelde, vooral gedurende mijn studietijd in deze stad. Geïnteresseerden die onze show tot nu toe gemist hebben, krijgen tijdens de komende clubtour nog acht keer de kans om hem te zien.