Nieuws

Op 16 juni aanstaande speel ik een set met eigen werk op het festival ‘Het Andere Geluid van Volendam’ in PX. Dit is een nieuw muzikaal evenement dat in dat weekend op vrijdag en zaterdag plaatsvindt. Het is bedoeld als ‘eerbetoon naar bands die eigen muziek maken’. Met mijn band zal ik een selectie van stukken spelen van ‘The Four Trees’ en ‘Rivulet’. Daarnaast ook nog wat nieuw uit te proberen materiaal dat nog niet werd opgenomen.

Voor deze gelegenheid zal mijn band bestaan uit: Pim Kamp (toetsenist op EP Rivulet), Erik van der Weijden (saxofonist op The Four Trees) en het drumtalent Joris Schreurs. Een passe-partout voor twee festivaldagen kost slechts twintig euro. Het is uiteraard ook mogelijk om een los ticket te kopen. In de voorverkoop zijn ze hier te bestellen. Graag tot dan!

Na een uitverkochte show in PX vervolgde ons Stop Making Sense-avontuur zich afgelopen weekend. Op Goede Vrijdag speelden we bij het tv-programma Tijd voor MAX. We vertolkten daar twee korte versies van ‘Psycho Killer’ en ‘Slippery People’. Na afloop waren de reacties daarop gelukkig heel positief. De YouTube-video van het laatstgenoemde nummer is onderaan dit bericht te vinden.

Op de voorbije ‘stille zaterdag’ stond de eerste theatershow op het programma, in het Schiedamse Theater aan de Schie. Daar zat de sfeer er uitstekend in. Al bij het vierde nummer ‘Life During Wartime’ stond een groot deel van het publiek op om mee te dansen. Daarna bleef het feestelijk in de Zuid-Hollandse schouwburg.

Van tevoren was het afwachten hoe deze energieke show zou werken in de omstandigheden van een theater. Tot nu toe speelden we namelijk alleen in een club en een grote feesttent. Gelukkig slaagden we naar ons idee en dat van zeker een groot deel van de bezoekers in de overstap naar een schouwburg.

Over twee dagen staat de voorstelling op de planning waar ik het meest naar uitkijk: die in mijn woonplaats TivoliVredenburg. Daar kan ik ouderwets op de fiets naartoe reizen, wat een luxe. Dit optreden in club-setting is bijna uitverkocht. Wie nog heen wil moet er dus snel bij zijn.

Eind deze maand gaat de theatertour: ‘Talking Heads by Blanko – Stop Making Sense’ van start. De première is op zaterdag 25 maart in PX Volendam. De titel verraadt het al: we spelen alle liedjes van de roemruchte muziekfilm ‘Stop Making Sense’. Zanger Jan de Witte, bekend als Blanko, kruipt in de huid van Talking Heads-voorman David Byrne en doet dat met verve. 

De voorbereidingen voor de show zijn in volle gang. Naast mij als bassist bestaat de band uit de volgende leden: Nick Schilder, Kees Mol (allebei gitaar), Peter Steur (toetsen), Ramon Tol (drums) Peter Smit (percussie), Sharon Tuijp en Anneke Bond (zang). Een grote groep dus, die ook wel nodig is om deze muziek goed te kunnen uitvoeren.

De voorstelling doet grote delen van Nederland aan. Een avond waar ik in het bijzonder naar uitkijk, is die van donderdag 13 april in TivoliVredenburg, Utrecht. Dan spelen we in mijn woonplaats. De hele speellijst is te vinden via de onderstaande link, waarmee tevens kaarten kunnen worden besteld. Het is een theatertour om naar uit te kijken!

https://www.ntk.nl/voorstelling/stop-making-sense

Trailer voor de show:

https://www.youtube.com/watch?v=L5E1B4KgS9Y

De komende maanden heb ik deelnames aan twee theatertours op het programma staan. Eerst reis ik met Evergreen Top 1000 Live door het land, ik neem daarvan vijf shows als bassist voor mijn rekening. De muzikanten en zangers die hierbij meespelen ken ik goed. Zo spelen drie leden van Trots mee, een band waarmee ik vaak optreed. Dat zijn: Kelly Veerman (zang en gitaar), Ruud Schouten (gitaar) en Bart Klomp (drums). Bij de overige uitvoeringen van dit programma is Berry Janssen de bassist. 

Simon Stein is zanger en initiatiefnemer van dit Evergreen-project. Met hem werkte ik al vaker samen en speelde onder andere de baspartijen van zijn laatste EP ‘Geluksmoment’.  Dit is al het tweede theaterseizoen op rij waarbij hij de kar trekt en met succes. De bezochte zalen zijn allemaal goedgevuld en sommige raken zelfs uitverkocht. Het huidige programma is geheel vernieuwd ten opzichte van het vorige. Daarin wordt bijvoorbeeld het muzikale leven van wijlen Cees Veerman uitgelicht, hij was lid van The Cats. Tevens was hij de oom van zanger Kelly Veerman, die zich dus goed kan inleven in zijn werk en vertoont qua stem gelijkenissen met die van hem.

,,De liedjes worden aan elkaar gepraat door mooie anekdotes uit het verleden, die soms autobiografisch zijn”

Klassiekers

Ik repeteerde al een keer mee met deze band en weet dat de show goed in elkaar zit. De naam Evergreen Top 1000 doet haar eer aan als je die op het repertoire betrekt. Dat bestaat uit louter klassiekers die veel muziekliefhebbers zullen herkennen. De liedjes worden aan elkaar gepraat door mooie anekdotes uit het verleden, die soms autobiografisch zijn. Uiteraard komen evergreens als ‘Het Dorp’ en ‘Avond’ voorbij. Maar ook nieuwere nummers die al in het collectieve geheugen staan gegrift, zoals ‘Roller Coaster’ van Danny Vera. Toen ik de speellijst voor het eerst zag kende ik de meeste muziek al vanuit mijn jeugd, waarin thuis dit soort nummers wel werden gedraaid.

Natuurlijk zijn alle optredens van de tour van Evergreen Top 1000 Live aan te bevelen. Zelf speel ik mee op de onderstaande data en locaties. Graag tot binnenkort op een van deze gelegenheden!

Zaterdag 18 februari – Cultuurhuis De Klinker, Winschoten

Zondag 19 februari – Dorpscentrum De Blinkerd, Schoorl

Vrijdag 3 maart – Theater Koningshof, Maassluis

Zaterdag 4 maart – Ledeltheater, Oostburg

Zaterdag 11 maart – Theater de Leest, Waalwijk

Mijn nieuwe EP ‘Rivulet’ was al fysiek verkrijgbaar en is dat nog steeds. Nu is die ook voor iedereen te streamen via Spotify en iTunes. Hieronder is een link naar deze muziek te vinden. Veel luisterplezier toegewenst!

Volgende week vrijdag vindt de officiële presentatie plaats van mijn nieuwe EP ‘Rivulet’. Uiteraard speel dan de zeven nummers daarvan met mijn band. De opnames duren bij elkaar net geen half uur en dus was het daarmee op een haar na geen album. Misschien zullen de live-uitvoeringen wat langer duren, maar alsnog leek het mij bij elkaar wat kort om het daarbij te laten. Daarom spelen we eerst een set met stukken die nieuw zijn en die ik eerder opnam. Eén daarvan wil ik hier graag uitlichten.

Het stuk ‘In Your Own Way’ kwam voort uit een van mijn eerste serieuze pogingen om eigen muziek te maken. Al eerder probeerde ik het voor een overgangstentamen, maar achteraf denk ik dat ik het toen te moeilijk wilde maken. Daarna componeerde ik een tijdje niks, waarna ik ongeveer in 2013/2014 weer begon. Ik schreef toen het bovengenoemde stuk, dat ik vervolgens meenam naar een improvisatieband waar ik toen in speelde.

‘Project JazzX’ heette deze band. Die naam is misschien niet zo goed, maar ik kreeg in deze groep wel alle vrijheid om te leren improviseren. De bandleden daarvan waren naast mijzelf als bassist: Erik van der Weijden (saxofoon), Dries Brouwer (gitaar) en Kees van Lent (drums). Ongeveer eens per maand kwamen we in IJmuiden samen en maakten dan meestal lange versies van de stukken die we meenamen. Het begon met bestaand werk, maar na enige tijd startten we met het spelen van eigen materiaal. Drie van ons componeerden en dat leverde in een bepaalde periode veel creatieve inbreng op.

Free Flow

Uiteindelijk leidde dit tot het plan om de EP ‘Free Flow’ te maken, die we opnamen in de Soundwise studio in Amsterdam. Onderaan in dit bericht is de versie van ‘In Your Own Way’ te horen die we toen vastlegden. Dit stuk speelde ik trouwens eerder al tijdens mijn afstudeerconcert in 2014. Dat vond plaats in PX Volendam, dezelfde locatie als waar ik mijn nieuwe werk presenteer. Ik heb besloten om dit nummer nu, acht jaar later, weer op de setlist te zetten.

Voor mij is het trouwens bijzonder om een soort mini oeuvre-concert te geven op 1 juli. Het is soms mooi om terug te kijken op waar het maken van eigen werk de afgelopen jaren zoal toe geleid heeft. Ik hoop uiteraard nog vaker dit soort optredens te kunnen geven. Zoals ik al zei, wil ik tijdens de release-avond ook nieuw materiaal uitproberen. Daarmee bedoel ik twee stukken die nooit eerder zijn uitgevoerd of met een band gespeeld. Dat is dus wel spannend. Het is al met al een optreden om naar uit te kijken.

Opname ‘In Your Own Way’ van de EP ‘Free Flow’ uit 2016.

In het voorjaar van 2020 werd ik blij van het bericht dat mijn eigen muziekproject in aanmerking komt voor een bijdrage van de podia-organisatie NH-Pop. Via Pop- en Cultuurhuis PX in Volendam schreef ik mij in voor de programmeringsregeling van ‘Noord-Hollandse Popkanjers!’. Hierdoor kun je een geldbedrag krijgen dat je kunt gebruiken voor het organiseren van een optreden. Dit is niet slechts bedoeld als gage, maar vooral om je project verder te brengen. Bijvoorbeeld door boekers uit te nodigen bij de show.

De Popkanjer-commissie, bestaande uit programmeurs van Noord-Hollandse podia, boog zich over mijn aanvraag. Zij keken naar mijn motivatie en meegestuurde muziek. Tot mijn genoegen hoorde ik naderhand dat het gezelschap unaniem mijn verzoek goedkeurde en mij de bijdrage wilde toekennen. Kort daarna besloot ik om aan mijn te organiseren optreden een EP-presentatie te koppelen. Op 1 juli gaat die plaatsvinden en in de promotie daarvoor vermeld ik steeds dat dit mede mogelijk is gemaakt door de programmeringsregeling van NH-Pop.

Dat deze organisatie mij op deze manier steunt, voelt als een erkenning dat mijn muziekproject een zekere potentie heeft. Daarbij was deze stimulering zeer welkom in een periode waarin er weinig mogelijk was op muzikaal gebied. De toekenning zorgde dus voor perspectief in een moeilijke tijd. Op 1 juli wil ik samen met mijn band laten zien en horen dat de steun terecht gegeven is door er een knallend optreden van te maken!

Kaarten voor deze show zijn verkrijgbaar via de volgende link:

https://shop.paylogic.com/f2d1269ad7364ed5a5385bb632dce231/

Journalist Jan Koning interviewde mij voor het Noord-Hollands Dagblad over de toekenning van het stimuleringsbedrag. Dit artikel is via de onderstaande link te lezen:

https://www.noordhollandsdagblad.nl/cnt/dmf20210809_61768732

Van artiesten die instrumentale muziek maken, hoor ik vaker dat het soms moeilijk is om goede titels te bedenken voor hun nummers. Zelf worstel ik hier ook regelmatig mee. Het belang van een mooie naam is volgens mij niet te onderschatten en dus duurt het vaak even voordat ik er een heb gevonden waar ik tevreden over ben. Voor mijn komende EP ‘Rivulet’ koos ik voor het thema ‘wateren en rivieren’. Dat gaat bij mij niet allemaal op een weloverwogen manier van: de aankomende twee jaar werk ik aan een plaat met dit als onderwerp. Gaandeweg kom ik erop.

Ik weet ook niet of ik in de toekomst vaker een thema ga kiezen. De keuze voor dat van mijn nieuwe werk lag voor mij wel voor de hand. Ik heb namelijk een fascinatie voor riviergebieden en weet niet waar dat vandaan komt. Dat uit zich in het gegeven dat ik soms wandel en fiets in de buurt van Nederlandse riviergebieden. In het verleden deed ik dit ook in het buitenland, met name in de buurt van de Elbe. Deze rivier zag ik voor het eerst in Hamburg en daarna in 2018 in Dresden, waar ik met mijn telefoon de foto voor bij dit bericht maakte.

Het is een goede ontwikkeling dat langs alle grote stromen mooie fietspaden zijn gemaakt, zo ook langs de Elbe. De ‘Elbe radweg’ heet die in het Duits. In 2019 fietste ik daarvan samen met een vriend het traject ‘Dresden-Praag’. Al leidt de Elbe niet helemaal tot de Tsjechische hoofdstad. Deze route kan ik overigens van harte aanbevelen, je komt ermee door prachtige gebieden. Eén daarvan is bijvoorbeeld het Duitse nationale park ‘Die Sächsische Schweiz’. Oftewel: het Saksische Zwitserland. Als je door dit gebied fietst, begrijp je waar die naam vandaan komt. Het vertoont overeenkomsten met het Zwitserse landschap, ook als het op de architectuur aankomt. Bij een fietstocht tijdens een andere vakantie passeerde ik de Elbe eveneens bij het pittoreske Lutherstadt Wittenberg. Deze stad speelde overigens een belangrijke rol tijdens de Reformatie.

Door bovengenoemde ervaringen bouwde ik een band op met deze grote rivier en haar stroomgebied, hoewel ik besef dat dit vreemd kan overkomen. Ik besloot daardoor om er een muziekstuk aan te vernoemen dat later mijn derde single van ‘Rivulet’ werd. Via de onderstaande link is deze te beluisteren. Ik ben trots op wat er in de studio uiteindelijk van deze compositie geworden is.

In hedendaagse muziek wordt het instrument weinig meer gebruikt: een fretloze bas. Weinig redenen dus om er een te kopen, zou je denken. Toch had ik al een tijdlang de wens om wel een fretloze bas aan mijn verzameling toe te voegen. Dit omdat zo’n instrument een net wat andere klank heeft dan basgitaren met frets, die als je melodieën speelt wat extra’s toevoegt. De muzikant die het meest betekende voor de ontwikkeling van de mogelijkheden van een fretloze bas is natuurlijk Jaco Pastorius. Pino Palladino zette de kenmerkende klank ervan ook op de kaart, onder andere door zijn baspartijen voor de muziek van Paul Young.

Ik wilde dus zelf ook zo’n bas en daarbij viel mijn oog op een instrument dat ik al in huis had: mijn vijfsnarige Läkland bas. Deze had ik al een tijd niet gebruikt. Als ik een vijfsnarige bas nodig had, gebruik ik namelijk altijd mijn De Gier. Aan een bevriende ex-gitaarbouwer vroeg ik of hij het een goed idee vond om een ‘gefret’ instrument fretloos te maken. Hij antwoordde dat dit zeker wel een mogelijkheid was en dat hij het zelf wel wilde doen. Dit was bijzonder, omdat hij dit soort werk in principe niet meer deed. Kort daarna ging hij aan de slag en ik ben erg tevreden over het resultaat dat dit uiteindelijk opleverde.

Daarmee heb ik een extra klankkleur tot mijn beschikking. Waarschijnlijk zal ik dit instrument nog niet op korte termijn gebruiken voor optredens of opnames, omdat ik er eerst helemaal vertrouwd mee wil zijn. Maar de kans is groot dat ik er in de toekomst wel mee te horen ben. Het doet mij ook goed dat ik dit instrument waar een verhaal aan zit opnieuw ga gebruiken, in plaats van een nieuwe bas te kopen. Deze Läkland is namelijk mijn eerste vijfsnarige bas en ik gebruikte deze tijdens mijn afstudeerconcert in 2014. Wat mij betreft dus een goede beslissing om deze weer een nieuwe functie te geven.

Het artwork is het gezicht van een muzikaal werk, het plaatje dat je ervan in je hoofd bewaart. De basis voor het ontwerp van de cd-hoes van ‘Rivulet’ was al vorig jaar gelegd. Afgelopen vrijdag legde ik er samen met René Schilder (Pius) de laatste hand aan. Hij is iemand die met het grootste gemak zoiets maakt. De Volendammer ontwierp ook al het artwork voor The Four Trees. Toen ik bij hem kwam met het verzoek om dat ook te doen voor Rivulet, wilde hij daar gelukkig meteen aan meewerken. Daarbij werd hij getroffen door de mooie afbeelding die ik daarvoor liet maken. Deze werd geschilderd door kunstenares Angelique van den Hogen. Bij haar kwam ik met mijn verhaal over een plaat met als thema ‘rivieren’. Zij had daar wel ideeën bij. Voordat ze aan het werk ging, wilde ze graag mijn muziek horen. Na enige tijd kreeg ik bericht: het werk was klaar. Meteen werd ik getroffen door de kracht van dit schilderij.

Haar werk is de belangrijkste reden dat ik het hoesontwerp van mijn nieuwe EP zo geslaagd vind. Ik vind het daarbij leuk om samen te werken met een andere discipline als de schilderkunst. Daardoor is er wat mij betreft net een wat origineler uiterlijk uitgekomen. Nu het artwork klaar is, kan Rivulet naar de drukker.